Το χείλος του τεράστιου ηφαιστειακού κρατήρα, με ασύγκριτη θέα προς τη Νέα και την Παλαιά Καμένη, το ηφαίστειο και τη Σαντορίνη — η ίδια θρυλική εικόνα, μα σε απόλυτη ησυχία.

Η μικρή πρωτεύουσα κρεμασμένη στον γκρεμό, με λαβύρινθο από κάτασπρα σοκάκια, καμαροσκέπαστα σπίτια και το πιο ήσυχο ηλιοβασίλεμα ολόκληρης της καλντέρας.

Το πλακόστρωτο μονοπάτι με τα περίπου 250 σκαλοπάτια που ενώνει το λιμανάκι του Κόρφου με τον Μανωλά — η παραδοσιακή ανάβαση, με τα πόδια ή με μουλάρι.

Το κεντρικό μοναστήρι της Παναγίας, κοντά στην Αγρίλια, με μεγάλο θρησκευτικό πανηγύρι τον Δεκαπενταύγουστο που συγκεντρώνει όλο το νησί.

Στο ψηλότερο σημείο της Θηρασιάς, το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία προσφέρει πανοραμική θέα σε όλη την καλντέρα και το Αιγαίο.

Η κεντρική εκκλησία του Μανωλά, με τον χαρακτηριστικό γαλάζιο τρούλο, στην κεντρική πλατεία-μπαλκόνι πάνω από την καλντέρα.

Παραδοσιακές κατοικίες σκαμμένες μέσα στο μαλακό ηφαιστειακό πέτρωμα, δείγμα της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής που γεννήθηκε από το τοπίο της καλντέρας.

Στην περιοχή της Κοίμησης ήρθαν στο φως προϊστορικά ερείπια ήδη από τη δεκαετία του 1860, κατά την εξόρυξη ηφαιστειακής «θηραϊκής γης» — ευρήματα που προηγήθηκαν χρονικά ακόμη και εκείνων του Ακρωτηρίου.

Τα χαμηλά, «κουλουριασμένα» αμπέλια (κουλούρες) πάνω στη μαύρη ηφαιστειακή γη, που δίνουν το ξεχωριστό ασύρτικο κρασί του ηφαιστειακού συμπλέγματος.

Ο ήσυχος αγροτικός οικισμός με τα παλιά πέτρινα σπίτια και τα εξωκλήσια, όπου η ζωή κυλά όπως πριν από δεκαετίες.

Εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου στον αγροτικό οικισμό του Ποταμού, ένα από τα δεκάδες γραφικά ξωκλήσια που είναι διάσπαρτα στην ήσυχη ενδοχώρα της Θηρασιάς.

Ξωκλήσι της Παναγίας της Γιάτρισσας στην περιοχή του Ποταμού, αφιερωμένο στη θαυματουργή, «γιατρεύτρα» χάρη της Παναγίας.

Εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου στην Αγρίλια, χτισμένη το 1887, από τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία των νότιων αγροτικών οικισμών του νησιού.