Η Πάρος κατοικείται από την 3η χιλιετία π.Χ. και υπήρξε σημαντικό κέντρο του Κυκλαδικού Πολιτισμού. Η μεγάλη της φήμη όμως συνδέθηκε με το παριανό μάρμαρο — τον περίφημο «λυχνίτη», ένα διάφανο, λευκό μάρμαρο που θεωρήθηκε το καλύτερο του αρχαίου κόσμου και φιλοτεχνήθηκαν από αυτό αριστουργήματα όπως η Αφροδίτη της Μήλου.
Στην αρχαιότητα η Πάρος ήταν πλούσια και ισχυρή, με αποικίες όπως η Θάσος. Γέννησε τον λυρικό ποιητή Αρχίλοχο (7ος αι. π.Χ.) και τον γλύπτη Σκόπα. Συμμετείχε στους περσικούς πολέμους και αργότερα στην Αθηναϊκή Συμμαχία.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο ιδρύθηκε η Εκατονταπυλιανή, ενώ μετά την Δ΄ Σταυροφορία (1207) το νησί πέρασε στους Ενετούς και εντάχθηκε στο Δουκάτο του Αιγαίου. Οι Σανούδοι έχτισαν το Κάστρο της Παροικιάς πάνω σε αρχαίο ναό.
Επί Οθωμανικής κυριαρχίας, η Νάουσα χρησιμοποιήθηκε ως ναύσταθμος του ρωσικού στόλου του Ορλόφ (1770–1775). Η Πάρος συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση του 1821 — από εδώ καταγόταν η Μαντώ Μαυρογένους. Στη νεότερη εποχή, το νησί εξελίχθηκε σε έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς των Κυκλάδων.