Αν οι χώρες έχουν γενέθλια ημερομηνία τότε η Ελλάδα γεννήθηκε το καλοκαίρι. Κι αν οι εποχές έχουν γενέθλιο τόπο, τότε το Ελληνικό καλοκαίρι γεννήθηκε στις Κυκλάδες. Μία αγκαλιά νησιά που κλείνει μέσα της το θαύμα. Ανάμεσα τους η Σίκινος μικρός παράδεισος στο γαλάζιο του Αιγαίου.
Η χώρα της. Λευκά σπίτια σκαρφαλωμένα στο βουνό, ένα κοπάδι γλάροι που στάθηκαν λίγο να ξεκουραστούν και ρίζωσαν. Η γη της. Μυρωδιές από θυμάρι και ξεραμένο χόρτο, η αειφόρος βλάστηση του ηλίου και της αλμύρας. Η ακτογραμμή της. Μικρές φιλόξενες ακρογιαλιές κι ανάμεσα τους γυμνοί βράχοι πανάρχαιοι. Φλέγονται από το λιοπύρι, δροσίζονται από τη θαλασσινή αύρα - στο φεγγαρόφωτο ζωντανεύουν. Ο πλούτος της. Αυλακιές στη θάλασσα, υγροί δρόμοι του μόχθου και της χαράς, χιλιοτραγουδισμένοι.
Στη Σίκινο ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει. Ίσως γιατί βρήκε το κατάλληλο σημείο.